Mijn werk gaat over identiteit. Niet omdat het een hype is, maar omdat ik weet hoe het voelt om die kwijt te zijn. Ik ben opgegroeid zonder stevig referentiekader van wie ik werkelijk was. Verhalen, omstandigheden en verwachtingen bepaalden mijn begin.

Op mijn 19e begon dat te schuiven. Wat eerst voelde als een depressie, bleek een breekpunt te zijn. Een moment waarop ik niet langer geleefd wilde worden. Ik begon mezelf van binnenuit te herinneren. Wat ik wist, wat ik kon en wie ik ben.

Ik werkte jarenlang als medium en werd erkend om wat ik deed en zag. Maar mijn werk ging nooit over bewijs, het ging over terugbrengen naar de kern. Niet afhankelijk maken, maar  herinneren.

Mijn werk is geen voorspelling, het is positionering. Ik spiegel je niet om je te imponeren, maar zodat jij je plek inneemt waar jij je thuis voelt.  Wanneer identiteit verschuift, volgt je realiteit vanzelf.

Dit is voor wie klaar is met zoeken en bereid is te kiezen.